முதலாம் சுழற்சித் தேர்வு-- I CYCLE TEST

1. குறுந்தொகை --   செவிலித்தாய் கூற்று

(தலைவனும் தலைவியும் இல்லறம் நடத்தும் மனைக்குச் சென்று வந்த செவிலி நற்றாயினிடத்தில், “தலைவி தலைவன் உவக்கும்படி அட்டு உண்பிக்கின்றாள்” என்று கூறியது.)

முளிதயிர் பிசைந்த காந்தண் மெல்விரல்

கழுவுறு கலிங்கங் கழாஅ துடீஇக்

குவளை யுண்கண் குய்ப்புகை கமழத்

 தான் றுழந் தட்ட தீம்புளிப் பாகர்

இனிதெனக் கணவ னுண்டலின்

 நுண்ணிதின் மகிழ்ந்தன் றொண்ணுதன் முகனே.

விளக்கம்:

முற்றிய தயிரைப் பிசைந்த காந்தள் மலரைப் போன்ற மெல்லியவிரலை துடைத்துக் கொண்ட ஆடையைத் துவையாமல் உடுத்துக் கொண்டு, குவளை மலரைப் போன்ற மையுண்ட கண்களில் தாளிப்பினது புகை மணப்ப, தானே துழாவிச் சமைத்த இனிய புளிப்பையுடைய குழம்பை, தன் தலைவன் இனிதென்று உண்பதனால் தலைவியின் முகமானது நுண்ணிதாக மகிழ்ந்தது.

2. ஐங்குறுநூறு - ஓரம்போகியார்,

மருதத் திணை – தலைவி தோழியிடம் சொன்னது

மனை நடு வயலை வேழம் சுற்றும்

துறை கேழ் ஊரன் கொடுமை நாணி

நல்லன் என்றும் யாமே

அல்லன் என்னும் என் தட மென் தோளே.

விளக்கம்:

          மனையிலே நடப்பெற்று வளர்ந்து வரும் வயலைக்கொடியானது கொடிவீசிப் படர்ந்து சென்று புறத்தே உள்ள வேழத்தினைச் சுற்றி படர்கின்ற துறையுடைய  ஊருக்குரியவன் தலைவன். அவன் செய்த கொடுமையானது அயலாருக்கும் புலனாகி அலராவதற்கு நாணி , அவன் எமக்கு நல்லன் என்றே யாம் வாயாற் கூறுவோம். அப்படி கூறினாலும் எம் பெரிய மென்தோள்கள் தம் மெலிவாலே அவன் நல்லவன் அல்லன் என்ற உண்மையை பிறரும் நன்றாக அறியுமாறு புலப்படுத்தி விடுமே.

            அவன் எனக்கு செய்து வரும் கொடுமையை மறைப்பினும் , எம் தோள்கள் தம் மெலிவாலே பிறர் அறியுமாறு வெளிப்படுத்துகிறது.

3. கலித்தொகை: குறிஞ்சித்திணை-

பாடியவர்- கபிலன்

தலைவி கூற்று

சுடர்த்தொடீஇ! கேளாய்! தெருவில் நாம் ஆடும்

மணற் சிற்றில் காலின் சிதையா,…..

தலைவனின் சிறுவயதுச் செயல்கள்:

ஒளியுடைய வளையலை அணிந்த தோழியே! நான் சொல்வதைக் கேட்பாயாக! தெருவில் நாம் மணலால் செய்த சிறிய வீட்டைத் தன் காலால் கலைத்தும், நாம் கூந்தலில் சூடிய மலர் மாலையை அறுத்தும்,வரியை உடைய பந்தை எடுத்துக் கொண்டு ஓடியும் நாம் வருந்தத் தக்க செயல்களைச் செய்யும் சிறியவனாகக் கட்டுக்கடங்காதவன்,

வீடு – தலைவன் – தலைவி – தாய்:

முன் ஒரு நாளில் தாயும், நானும் வீட்டில் இருந்தபோது வந்தான். "வீட்டில் இருப்பவரே! உண்ணும் நீரை உண்ண விரும்பினேன்" என்றான். அவ்வாறு வந்தவனுக்கு, என் தாய்," விளங்கும் அணியை அணிந்தவளே! உண்ணீரைப் பொன்னால் ஆன கலத்தில் எடுத்துக் கொண்டு போய் அவனை உண்ணச் செய்துவிட்டு வா!" என்றனள். அங்ஙனம் அவள் சொன்னதால் வந்தவன் சிறு பட்டியாய் இருக்கும் தன்மையை அறியாமல் போனேன்.

சென்ற போது அவன் என் வளையல் அணிந்த முன் கையைப் பிடித்து வருந்தினான். அதனால் நான் வருந்தி,"தாயே! இவன் செய்த ஒரு செயலைக் காண்பாய்!" என்று உரைத்தேன். தாயும் அலறிக் கொண்டு ஓடி வந்தாள். அவன் செய்த செயலை மறைத்து யான்,"இவன் நீர் குடிக்கும்போது விக்கல் எடுக்க அதனால் வருந்தினான்' என்றேன். நான் உரைத்ததைக் கேட்டுத் தாயும் அவனது முதுகைப் பல முறைத்தடவினாள்.

அப்போது அக்கள்வன் மகன் தன் கடைக் கண்ணால் என்னைக் கொல்பவன் போல் பார்த்துத் தன் மகிழ்ச்சி தரும் புன்முறுவலால் என் உள்ளத்தில் புகுந்தான்.

4. அகநானூறு:

பாடியவர் : மாமூலனார்

திணை :     பாலை [பிரிவு]

துறை :       மகட்போக்கிய தாய் சொல்லியது

          [ களவொழுக்கத்தில் இடையூறு ஏற்பட்ட வழி தலைவி தம் உறவினர் அறியாமல் தலைவனுடன் கூடி இரவில் உடன்போக்கு சென்றுவிட்டாள். அதை அறிந்த நற்றாய் வருந்திக்கூறியது].

பாடலின் பொருள் :

தலைவனுடன் தலைவி வீட்டைவிட்டுச் செல்லல்

Ø  தோழியரும் அன்னையான நானும் வருந்தும்படி தலைவி எங்களை விட்டுப் பிரிந்துபோனாள்.

Ø  முகபடாத்தை உடைய யானையும் பளபளக்கும் அணிகலன்களையும் உடைய நன்னன் என்ற குறுநில மன்னனின் தலைநகரம் பாழி. அந்நகரம் அதிக காவலையுடையது. அதுபோன்று மிகுந்த காவலையுடைய நம்முடைய பெரிய வீட்டிலிருந்து தலைவனுடன் புறப்பட்டு தலைவி போய் விட்டாள்.

Ø  மலை மூங்கிலைப் போல திரண்ட மென்மையான தோளையுடைய என் மகள், தன் இனிய துணைவனை நினைத்த எண்ணத்தால் அவள் அவனுடன் சென்றாள்.

அவர்கள் செல்லும் வழியின் தன்மை

Ø  இவ்வாறு அவள் சென்ற நெறி, கடந்து போவதற்கு அரிதாக உள்ள வழியில் இருக்கும் இலுப்பை மரத்தின் புதிய பூக்களைத் தின்ற வாயோடும்,  நிலத்தில் தூசி பறக்கச் சென்றும், கொன்றை மரக் கிளை களில் உள்ள குழலைப் போன்ற காய்களைத் தின்றும் வலிய கைகளை யுடைய கரடிகளின்  கூட்டம் செல்லும் வழியிலே தலைவி தலைவனுடன் எங்களைவிட்டுப் பிரிந்துபோகின்றாள்.

அவர்கள் சென்றடைய வேண்டிய இடமும் எனது ஆசையும்

Ø  என் மகள் தன் தலைவனுடன் சென்ற நெறி, நுனியிலிருந்து பழுத்த பாகற்பழத்தைத் தின்னும் (குருமி விளைந்த பாகல்) பறை போன்ற வட்டமான கண்களையுடைய, தோகைகளையுடைய மயில்கள் மிக்க சோலைகளையுடைய தலைமைப் பண்புடைய  துளு நாட்டவரின் (கோசர்கள்) துளு நாட்டைப் போன்று,

Ø  பொருளில்லாதவராய் வரும் புதியவர்களை, உபசரிக்கும் நல்ல பண்பு டைய நெருங்கிய சேரிகளைக் கொண்ட தலைமையுடைய பழைய ஊர் களில் முகமறிந்த மக்களை உடையதாகுக. (சான்றோர்) என்று நற்றாய் கூறுகின்றாள்.

[ நான் புலம்ப, அன்பின் மிகுதியாய் அவள் சென்ற வழி அறமறிந்த மக்களை உடையதாக இருக்க வேண்டும் என் நற்றாய் கூறுகின்றாள்]

5. புறநானூறு:

பாடியவர் – புல்லாற்றூர் எயிற்றியனார்

பாடப்பட்டோன் – கோப்பெருஞ்சோழன்

திணை – வஞ்சி

துறை – துணைவஞ்சி

                                    “மண்டு அமர் அட்ட மதனுடை நோன் தாள்,

                                    வெண்குடை விளக்கும், விறல் கெழு வேந்தே!....”

          மூண்டு எழுந்த போரில் பகைவரைக் கொன்ற வலிய முயற்சியுடைய வெண்கொற்றக் குடையால் உலகத்தை நிழல் செய்து புகழால் விளங்கும் வெற்றியுடைய மன்னா!

பொங்குகின்ற நீரையுடைய கடலால் சூழப்பட்ட இந்தப் பரந்த இடத்தையுடைய உலகத்தில் உன்னுடன் போர் செய்ய வந்த இருவரையும் எண்ணிப் பார்த்தால் , பழமையாய்ப் பொருந்தி வருகின்ற வன்மையுடைய நின் பகைமன்னரான சேர பாண்டிய மன்னர் அல்லர்.

போரில் விரும்பிய காட்சியுடன் நின்னுடன் பகையாய் மாறுபட்டு எழுந்த காட்சியுடன் நின்னுடன் பகையாய் மாறுபட்டு எழுந்த அவ்விருவரும் , எண்ணிப் பார்க்கும் போது, நீயும் அவர்க்கு அத்தகைய பகைவனும் அல்லை!

பகையைக் கொல்லும் யானையையுடைய தலைவனே! நீ பரந்த நல்ல புகழை இவ்வுலகத்தில் அடைந்து தேவர் உலகத்தில் சென்றால், பின்பு நின்னால் கைவிடப்பட்ட அரசாட்சி உரிமை நின்னுடன் போரிட வந்த அவர்க்கே உரியது.

இன்னும் கேட்பாயாக! புகழை விரும்புவனே! நிலையான் வன்மையுடன் நின்னைக் குறித்துப் போர் செய்ய வந்த சூழ்ச்சியில்லாத அறிவையுடைய நின் மைந்தர் உனக்குத் தோற்றுப் போனால், நின் அரசுரிமைச் செல்வத்தை அவர்க்கே அல்லாது யாருக்குத் தருவாய்?

போரை விரும்பிய செல்வ! நீ அவர்க்குத் தோற்றுப் போனால், உன்னை இகழும் பகைவர் மகிழ்ச்சியடைய உலகத்தில் பழியை அடைவாய்!

ஆகவே, நின்னுடைய மறச்செயலை ஒழிப்பாயாக! அஞ்சியவர்க்கு நின் அடிநிழல் புகலிடமாகும்! விண்ணவரின் பெறுவதற்கரிய உலகத்தில் உள்ளவர் நின்னை விரைந்த விருப்பத்துடன் விரைவாக ஏற்றுக் கொள்வதற்கு நல்வினையை மயங்காமல் செய்ய வேண்டும். ஆதலால் அதற்கு விரைவாக எழுவாயாக! நின்னுள்ளம் வாழ்க!.

திருக்குறள்

         நட்பாராய்தல்

1. நாடாது நட்டலின் கேடுஇல்லை: நட்டபின்

வீடுஇல்லை நட்பாள் பவர்க்கு.

நட்புச் செய்தபிறகு நட்பை உடையவர்க்கு அதிலிருந்து விடுதலை இல்லை; ஆகையால் ஆராயாமல் நட்புச் செய்வதைப் போல் கெடுதியானது வேறு இல்லை.

           

2. ஆய்ந்துஆய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை கடைமுறை

தான்சாம் துயரம் தரும்.

ஆராய்ந்து ஆராய்ந்து நட்புக் கொள்ளாதவனுடைய நட்பு, இறுதியில் தான் சாவதற்குக் காரணமான துயரத்தை உண்டாக்கிவிடும்.     

3. குணனும் குடிமையும் குற்றமும் குன்றா

இனனும் அறிந்தியாக்க நட்பு.

ஒருவனுடைய குணத்தையும், குடிப்பிறப்பையும், குற்றத்தையும், குறையாத இனத்தாரின் இயல்பையும் அறிந்து அவனோடு நட்புக் கொள்ளவேண்டும். 

4. குடிப்பிறந்து தன்கண் பழிநாணு வானைக்

கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் நட்பு.

உயர்ந்த குடியில் பிறந்து, தன்னிடத்தில் வரக்கூடிய பழிக்கு நாணுகின்றவனைப் பொருள் கொடுத்தாவது நட்புக் கொள்ளவேண்டும்,.

5. அழச்சொல்லி அல்லது இடித்து வழக்குஅறிய

வல்லார்நட்பு ஆய்ந்து கொளல்.

நன்மையில்லாத செயலைக் கண்டபோது வருந்தும் படியாக இடித்துச் சொல்லி, உலக நடையை அறிய வல்லவரின் நட்பை ஆராய்ந்து கொள்ளவேண்டும்.     

6. கேட்டினும் உண்டுஓர் உறுதி கிளைஞரை

நீட்டி அளப்பதோர் கோல்.

கேடு வந்தபோதும் ஒருவகை நன்மை உண்டு; அக்கேடு ஒருவனுடைய நண்பரின் இயல்புகளை நீட்டி அளந்து பார்ப்பதொரு கோலாகும்.           

7. ஊதியம் என்பது ஒருவற்குப் பேதையார்

கேண்மை ஒரீஇ விடல்.

ஒருவனுக்கு ஊதியம் என்று சொல்லப்படுவது, அறிவில்லாதவருடன் செய்துகொண்ட நட்பிலிருந்து நீங்கி அவரைக் கைவிடுதலாகும்,

8. உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ: கொள்ளற்க

அல்லல்கண் ஆற்றுஅறுப்பார் நட்பு.

ஊக்கம் குறைவதற்குக் காரணமான செயல்களை எண்ணாமலிருக்கவேண்டும்; அதுபோல் துன்பம் வந்த போது கைவிடுகின்றவரின் நட்பைக் கொள்ளாதிருக்க வேண்டும்.     

9. கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை அடுங்காலை

உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்.

கேடு வரும் காலத்தில் கைவிட்டு ஒதுங்குகின்றவரின் நட்பு, எமன் கொல்லும் காலத்தில் நினைத்தாலும் நினைத்த உள்ளத்தை வருத்தும்.   

10. மருவுக மாசற்றார் கேண்மை:ஒன்று ஈத்தும்

ஒருவுக ஒப்பிலார் நட்பு.

குற்றமற்றவருடைய நட்பைக் கொள்ளவேண்டும்; ஒத்த பண்பு இல்லாதவருடைய நட்பை ஒன்றைக் கொடுத்தாவது கைவிடவேண்டும்.